De keizersnede
Acht maanden geleden werden mijn twee dochters met een keizersnede geboren. Ik wist al op een vroeg moment in de zwangerschap dat ik waarschijnlijk een keizersnede zou krijgen en was daar eigenlijk direct oké mee. Toen ik hoorde dat een vaginale bevalling gevaarlijk zou zijn door de ligging van de baby’s, heb ik me er meteen bij neergelegd. Ik heb twee vriendinnen die ook allebei een keizersnede hebben gehad en dus kon ik veel van mijn vragen aan hen stellen. Zij zijn beide goed en snel hersteld, waardoor ik er ook veel minder tegenop zag. Natuurlijk was het spannend, maar dat is een vaginale bevalling ook. En ergens vond ik het ook wel heel fijn om een datum te hebben, zodat je hier naar uit kunt kijken. Je weet: op die datum zijn ze er sowieso!
Het herstel
De keizersnede zelf is me heel erg meegevallen. Er hing een hele fijne sfeer op de operatiekamer en ondanks dat de meisjes een lastige start hadden, bleef iedereen rustig en stelden ze ons direct gerust.
De eerste dagen na de keizersnede voelde ik me heel goed, misschien wel iets te goed… Ik had geen pijn door de pijnstillers die ik kreeg en dacht daarom dat ik alles wel weer kon, ondanks dat ik hier vooraf voor was gewaarschuwd. Een paar dagen na de keizersnede kreeg ik veel pijn en ook steken bij de wond. Onze bank is erg laag en toen ik opstond voelde het echt alsof alle hechtingen waren geknapt. Dit was gelukkig niet zo, maar voor mij wel echt een teken dat ik het rustiger aan moest gaan doen. Ik ben toen een paar dagen in bed gebleven en dat had ik echt eerder moeten doen. Hierdoor ging het herstel veel sneller. Achteraf vind ik het jammer dat ik toen niet al op de hoogte was van keizersnedelittekennazorg, dan had ik vast voorafgaand aan de operatie al tips en adviezen gekregen over de nazorg. En ik begreep achteraf van Liesbeth dat je zelfs in je kraambed al oefeningen kunt doen die je herstel ten goede komen.
De behandelingen
Na twee maanden voelde ik me goed en ben ik gestart met de behandelingen van Liesbeth van keizersnedelittekennazorg.nl. Zij kwam bij mij thuis, eerst voor de intake en daarna heeft zij om de paar weken mijn buik en het litteken gemasseerd en behandeld. Eerst alleen met haar handen en na een paar behandelingen ook met cups. Het viel me al snel op dat de roodheid afnam en vooral dat het doffe gevoel verdween. Ik had verwacht dat het verdoofde gevoel veel langer zou blijven en las online ook dat dit tot wel een jaar kon aanhouden maar het gevoel is nu, acht maanden later, volledig terug. Ook had ik soms een wat trekkerig gevoel of voelde ik steken in m’n litteken. Ik had last van verklevingen in mijn buik en rondom het litteken en ook daar heeft het goed bij geholpen. Het litteken voelt veel soepeler en zachter aan en is ook minder ‘dik’. Eerder voelde ik het litteken echt op mijn buik liggen, maar nu voelt het weer als één geheel.
Ik voelde me heel erg op m’n gemak tijdens de behandelingen en vond het fijn om vragen te kunnen stellen over het herstel van de keizersnede en het litteken. Liesbeth ziet en spreekt natuurlijk dagelijks vrouwen die een keizersnede hebben gehad en weet er zelf ook heel veel van. Ik kreeg regelmatig de vraag of een behandeling pijnlijk is. Echt pijn kan ik het niet noemen, maar ik vond het soms wel oncomfortabel. Helemaal in het begin, als er nog onderhuidse verklevingen zitten kan het gevoelig zijn. Maar je kan het altijd aangeven als het (te) pijnlijk is, dan past Liesbeth haar behandeling aan. Omdat de behandeling dus niet pijnloos is, koos ik er soms voor om een ontspanningsmassage bij te boeken aan het einde. Heerlijk vond ik dat en zo sloot je de behandeling toch nog helemaal relaxed af.
Ik kreeg van Liesbeth ook ‘huiswerk’, namelijk het zelf cuppen van het litteken thuis. Toen ik daar mee aan de slag ging, merkte ik dat de gevoeligheid nog verder afnam en dat het litteken nog beter herstelde. Het litteken is minder zichtbaar, minder rood en minder dik. Door de foto’s die vooraf worden gemaakt, zie ik nu nog duidelijker het verschil. En ik vind het er eigenlijk al weer beter uitzien dan op de ‘na’ foto. Ik weet zeker dat het litteken over een paar maanden nog veel minder opvalt, als alle kleur is verdwenen en het dezelfde kleur heeft als mijn buik.
En nu?
Ik ben nu ruim acht maanden postpartum en echt nog niet waar ik wil zijn: ik ben veel aangekomen tijdens mijn zwangerschap en wil ook graag afvallen, maar ik ben in ieder geval al heel blij met hoe het litteken er nu uitziet en voelt. Ik pas nog niet in al mijn broeken van voor de zwangerschap, maar ben wel ontzettend trots op mijn lichaam. Ik ben vooral ook heel dankbaar dat ik Nila en Saar zo lang heb mogen dragen en dat ik me lichamelijk goed voel. Tijdens de zwangerschap had ik al snel last van mijn bekken en ik moest het daarom al snel rustig aan doen. Nu ben ik weer lekker aan het bewegen, ik heb het sporten weer opgepakt, ik wandel veel: de rest komt vanzelf. Geen haast!
Heb jij in het verleden een keizersnede gehad en heb je nog last van het litteken, verdiep je dan zeker eens in een keizersnedebehandeling/littekennazorg. Een keizersnede is best een hele grote operatie, waarbij meerdere lagen (zeven!!) worden doorgesneden of opzij worden geschoven, dus het is eigenlijk ook geen wonder dat je hier enige tijd van moet herstellen en het voelt goed om mijn lichaam hierbij te helpen door middel van deze behandelingen.